vrijdag 19 mei 2017

Sakura - Time to Rise Again 🌸

Aan ons pleintje rechtover ons huis staan er twee grote imposante bomen 🌳🌳. 
Het is telkens een prachtig moment als ze hun eerste blaadjes krijgen. 
Want ik vind het altijd zo uniek om te zien hoe hun kale takken 
transformeren in krachtige groene armen. 
Iets zien groeien doet toch iets met een mens ☺️. 
Vind je niet?

Net zoals alle andere jaren heeft de ene boom een forse voorsprong op de andere. Terwijl de ene al sierlijk met haar elegante twijgen met de wind mee wiegt, 
staat de andere haast roerloos en ontbloot te wachten op haar eerste blaadjes. 

Op het eerste zicht zie je niet echt een verschil tussen de twee bomen. 
Maar als je beter kijkt dan zie je dat die ene dunner en fragieler is.  
Dat ze nauwelijks beschut is, dat ze alle wind op vangt
en dat ze in de schaduw staat van de prachtige boom naast haar. 

Maar ik bewonder haar keer op keer.
Want ook al heeft ze het moeilijker dan de boom naast haar, 
ze doorstaat alle seizoenen met opgeheven hoofd. 
Geduldig wacht ze haar 'beurt' af en als de tijd er rijp voor is, 
dan bundelt ze haar krachten samen 
en dan bloeit ze opnieuw op haar mooist 🌳🌸.



Die twee prachtige bomen aan ons pleintje hebben me geΓ―nspireerd 
om een tekst over zelfaanvaarding te schrijven. 
Over hoe het ziek zijn een impact heeft op mijn denken, op mijn zijn, op mijn voelen. Hoe het me onzeker en klein maakte...
Maar vooral ook hoe ik de kracht in mij terug vond om opnieuw te 'groeien'.

Want net zoals die ene boom heb ik het ook heel moeilijk
om mee te kunnen aan het tempo van vele anderen.
Het ziek zijn duwde me ongewild in een andere 'vorm'.
Van super actief 🐝 naar go-with-the-flow πŸ„‍♀️. 
Van heel sportief πŸƒ‍♀️πŸƒ‍♀️ naar ik-probeer-iedere-dag-een-beetje-te-bewegen🚢‍♀️. 
Van er-altijd-bij-te-zijn πŸŽ‰πŸŽ‰ naar soms heel eenzaam te zijn πŸ˜”.

Weet je, die hele ommezwaai zette mijn ganse wereld op z'n kop πŸ™ƒ. 
Ik moest opnieuw 'zoeken' naar mijn nieuwe ik...
Wie ben ik geworden?
Wie wil ik nog worden? Wie kan ik nog worden?
Wat wil ik nog allemaal betekenen in deze wereld? 

Het is een proces dat nooit stopt, denk ik.
Eens diep in je ziel kijken kan ook deugd doen.
En je hoeft hiervoor niet ziek te zijn.  
Iedereen evolueert, 
je groeit of je groeit niet, 
je gaat vooruit of je blijft staan. 
Vaak is het loslaten en opnieuw ontmoeten ✨.

Maar weet je, ondanks dat 'alles' ben ik nog steeds Dintje.
Diep vanbinnen ben ik nog steeds...
een vrouw, een dochter, een mama, een vriendin 
vol met passie en gevoelens, vol met dromen en ideeΓ«n, 
vol met enthousiasme dat soms overloopt, I know 😝. 
En vooral met een vurige wilskracht ❤️ om opnieuw te 'groeien'.

Het schrijven van deze tekst was confronterend 
en met momenten heel aangrijpend zelfs. 
Maar het schepte ook veel klaarheid, het gaf me veel inzichten. 
Ik putte er veel kracht uit.

Het heeft me doen inzien dat de 'vorm' er echt niet toe doet, echt niet...
Zolang je inborst, je intentie, je 'wortels' maar goed zijn. 

Dat me vergelijken met de andere 'bomen' naast mij, me niet helpt.
Of als ik mezelf druk op leg of soms me onder druk laat zetten 
om te zijn zoals vele anderen in het bos 🌲🌳🌴 
me ook niet helpt, in tegendeel zelfs.
Want elk heeft z'n eigen tempo...
Elk is uniek, op een eigen mooie manier.

Het heeft me doen inzien 
dat wat er ook gebeurt in je leven 
dat het ok is om even te 'treuren',
dat je tijd mag nemen om het allemaal een plaatsje te geven
dat je mild met jezelf mag zijn als het es allemaal eventjes te véél wordt.

Maar vooral ook dat je altijd een keuze hebt...
om je takken naar beneden te laten hangen 
of opnieuw moedig uit te reiken πŸ™Œ naar deze wereld.
Want weet je, voor iedereen is er naast de schaduw 
ook een plaatsje in de 'zon' ☀️. 

That's the spirit!

Sakura - Time to Rise Again πŸ’–πŸŒΈ

Sakura betekent 'bloesems van de kerselaar'.
Het is trouwens één van mijn lievelingsbomen πŸŒ³πŸŒΈπŸ’—.
Zo adembenemend magisch mooi als ze in bloei staan. 
Vind je ook niet?




Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina πŸ˜‰. Bedankt voor je steun πŸ’“.


Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.

vrijdag 5 mei 2017

Seize the moment ✨


Vorige week dinsdag was het mijn verjaardag 😊. Hip hip hoera πŸŽ‰. Ik mag ondertussen al 44 kaarsjes op mijn taart uitblazen. AllΓ© ja, dat zullen dus al een paar taarten zijn haha πŸŽ‚πŸŽ‚πŸŽ‚πŸŽ‚. 

Ik vind het altijd ontzettend leuk om jarig te zijn. 
Velen pruttelen tegen, willen het niet eens vieren of zijn mopperig als het hun verjaardag is. Ik begrijp nog steeds niet waarom? 
Ouder worden is een voorrecht, vind ik. 
Een prachtig geschenk om dankbaar om te zijn.

Ik vier het wel graag. Niet om in de picture te staan of om kado’s te krijgen of zo. Maar gewoon omdat ik dan opnieuw een jaartje ouder en wijzer ben πŸ™ƒ. 
Het is voor mij telkens een bezinningsmomentje. 
Een moment om even mijn innerlijk kompas wat bij te stellen, 
om de koers opnieuw te bepalen en dan opnieuw zeil te zetten ⛵.
Als je begrijpt wat ik wil zeggen…

Graag had ik iets ‘speciaals’ willen doen op mijn verjaardag. 
Niets zots of uitbundigs hoor 😝. Maar ietsje méér dan op andere dagen. 
Misschien een ontbijtje met mijn ouders of een wandelingetje op 't strand 
of een lunchke met een vriendin of wat shoppen in 't stad 
of een lekker etentje met mijn familie. 
Maar helaas pindakaas dus….Want blijkbaar was het die dag ook mijn wolf z’n verjaardag. Hip hip hoera. NOT dus 😀. 
Ongevraagd was hij ook te gast. 

Ik voelde het al een paar dagen opkomen. Ik kreeg al van die subtiele signalen. 
Af en toe bleef ik al eens serieus in mijn woorden hangen. 
Ik schaam me er wel erg voor als ik dat voor heb πŸ™„. Maar ja…
En trappen doen dat ging ook al wat moeilijker de laatste dagen. 
Stilletjes aan vertraagde ik steeds meer,
om uiteindelijk tot stilstand gebracht te worden. 
Tsjakka, snoer eruit, batterij plat, over en out, gedaan Dintje 🀐.

Dus van al mijn ideetjes wat ik wilde doen op mijn verjaardag kon ik niets uitvoeren. Maar weet je, ondanks 'alles' heb ik er toch het beste van gemaakt. Ondanks de potdichte mist in mijn hoofd, de overheersende pijn en het grieperig gevoel, beleefde ik ook nog hele intense vreugde momenten.  
Ik weet het, het klinkt absurd πŸ™ƒ en toch is het zo…

Want het werd een mooie dag vol met kleurrijke kaartjes met prachtige verjaardagswensen, deugddoende sms'jes en lieve berichtjes, onverwachte bezoekjes en een huis vol bloemen πŸ’, ballonnen 🎈en pubers 😎. 

Want zoals iedere middag komen Lennaert en Lisa met een groepje vrienden en vriendinnen thuis eten. Het brengt altijd veel sfeer in ons huis. En stiekem kijk ik er eigenlijk iedere dag een beetje naar uit 😝. Niet dat ik bij hen blijf zitten om te eten of zo. Dat zou een 'brigde too far' zijn haha. Maar ik verwelkom hen altijd, ik praat even met hen en daarna kruip ik opnieuw in mijn bed. 
En wat hadden die lieve schatten voor mijn verjaardag gedaan? 
Ze hadden taarten 🍰🍰 meegebracht, ik kreeg een prachtige zelfgemaakte kaart en een parfum als kado. 
Ontroerd en intens dankbaar πŸ˜‡.




Weet je, het is niet leuk om nooit iets te kunnen plannen. 
Want ik nooit weet welke dag ik zal hebben. Soms heb ik een 'ok-dag πŸ‘', soms een 'amaai-wat-is-dat-allemaal-dag 😳', soms een 'het-kan-er-door-dag πŸ˜‰', soms een 'knock-out-periode 😡' en héél soms een 'betere-dag ☀️'.

Ik leerde ondertussen al wat beter omgaan met het ontgoocheld te zijn, met verdriet en schuld te voelen. Al blijft het wel pijn doen hoor, geloof me. 
Want graag had ik op die laatste les van de Heartfulness training willen zijn. 
Graag had ik met mijn vrienden op die reΓΌnie van ons stamcafΓ© de Peppermint willen zijn. 
Het blijft pijn doen, geloof me. 
Maar ik probeer me er niet aan vast te houden, begrijp je? Ik probeer me niet vast te klampen aan 'hoe het had kunnen zijn'. Want dat helpt mij geen meter vooruit, in tegendeel zelfs. Ik probeer minder achterom te kijken en vooral mijn blik op de vooruit te richten.

Een vriendin schreef op een verjaardagskaartje:
‘Ik hoop van harte dat je je verjaardag een beetje hebt kunnen vieren.’ 
Wel het antwoord hierop was heel simpel haha: 'Nope, niet echt neen'

Maar het heeft me wel doen nadenken...
Want mijn opstoten die zullen blijven komen en gaan. 
Ik kan dus moeilijk 'voorspellen' wanneer ik kan genieten.
Maar moet je dat allemaal regelen van te voren? 
Moet je genieten, vieren, feesten op een voorgeschreven moment?

Weet je, ik 'vier' iedere dag een beetje. 
Ieder moment dat ik redelijk ‘ok’ ben, als ik kan genieten van een wandeling op 't strand, als ik de pikkelingetjes kan zien van de zee ✨✨, als ik in de keuken kan dansen met Lisa, als ik er bij ben op dat verjaardagsfeestje van mijn lieve vriendin, als ik met al mijn zintuigen kan genieten van de mensen die ik graag zie. 

Ik vier iedere dag een beetje, ieder moment dat ik kan genieten!


Don't wait for the perfect moment...
Take the moment and make it perfect!


That's the spirit!





Wil je verdere berichten van Wolf and the City lezen ? Schrijf je dan in voor mijn nieuwsbrief of like mijn Facebook pagina πŸ˜‰. Bedankt voor je steun πŸ’“.

Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.

vrijdag 21 april 2017

Leave a little SPARKLE wherever you go


Het gaat me de laatste tijd niet echt...
De voorbije maanden zijn al bijzonder zwaar geweest. 

Het ziek zijn, de continue pijn, de mist in mijn hoofd. 
Maar vooral ook het steeds vechten met mijn beperkingen, 
geconfronteerd worden met mijn eigen kunnen. 
Het eist wat z’n tol, weet je.  
Want de muizenissen in mijn hoofd zijn een doolhof geworden 
waarin ik af en toe es verdwaal πŸ™ƒ. 
Heel menselijk, denk ik. 
Maar ik sla me er wel door hoor πŸ’ͺ, as always, no worries.
Ik schrijf er later nog over...

Wellicht zal ik ‘alles’ hebben in de eerste maanden van ’t jaar 
en dan ben ik er van af voor de rest van ’t jaar. 
Of is dat echt wel wishful thinking 😝 haha. 
Ach ja, met humor kan een mens meer aan, vind ik.

Toen het deze week allemaal es eventjes te véél werd 
en ik de neiging had om mijn koppeke wat te laten hangen, 
kreeg ik een prachtig kaartje in mijn brievenbus πŸ“¬. 
Met de lieve woorden: 
‘Ook al ben je een beetje uit beeld, 
een lieve en aangename collega als jij, 
blijven wij koesteren in ons hart.’  


Het had me zo diep geraakt 
dat de tranen van mijn wangen bolden. 
Pure vreugde en zo deugddoend...
Het gaf zoveel warmte aan dat plekje in mijn hart  
waar het o zo nodig was.

Weet je, al die ‘kleine’ dingen, een kaartje, een mailtje,
een reactie, een babbeltje, tijd hebben voor iemand, een luisterend oor, 
begrip voelen, een knipoog, een glimlach, 
een schouderklopje, een knuffel en zelfs een alleszeggende stilte 
kunnen zoveel steun betekenen voor iemand 
die het zo hard nodig heeft.  

Dus wees die sprankel πŸ€, wees die warmte ✨, wees die liefde πŸ’– voor iemand. Maak voor iemand het verschil vandaag of morgen of iedere dag zelfs. 
Je zult zien, het zal je ongetwijfeld ook deugd doen πŸ™Œ.

Leave a little sparkle wherever you go!
Fijn weekend iedereen 😘

xxxx
Dintje 


Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.


vrijdag 14 april 2017

Even if you step down, you can STAND TALL



Het moet niet allemaal 'groots' πŸ™Œ zijn wat je doet. 
Ook met kleine dingen kan je ergens het verschil maken
en groots zijn ☺️

Something to think about πŸ™ƒ.

Ik wens jullie allemaal een fijn weekend toe 😘.
xxxx



It should not always be ‘big’ πŸ™Œ what you do. 
Even small things can make a huge difference
and this is great too ☺️.

Something to think about πŸ™ƒ.

I wish you all a nice weekend to 😘.
xxxx



Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.


vrijdag 7 april 2017

DO GOOD and good will come to you



That's the spirit πŸ‘☺️πŸŽ‰!



Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.



dinsdag 28 maart 2017

From Lisbon with Love

Ik wil zoveel delen over het afgelopen reuma congres in Lissabon. 
Het is ondertussen al een maand geleden.
Maar alles gaat traag 🐌 in mijn hoofd en mijn lichaam werkt niet altijd mee.
Dus probeer ik zo...Ik schreef het in stukjes met mijn liefde voor muziek ☺️.

From Lisbon with Love πŸ’–



It's only love

Lieve familie, vrienden, blog-vrienden, lot-vrienden ik wil jullie allemaal van harte danken voor alle steun die ik van jullie kreeg. Het is buitengewoon hartverwarmend πŸ’–. Jullie berichtjes, reacties en jullie aanmoedigingen vΓ³Γ³r, tijdens en na het congres hebben me enorm veel steun en innerlijke kracht gegeven. Dankbaar 😘.

Wake me up before you go go ⏰

Het is 6.00 uur in de ochtend en mijn alarm weerklinkt doorheen ons hele huis.
'Yes het is eindelijk zo ver' fluister ik mezelf toe en er verschijnt een grote glimlach op mijn gezicht. Vandaag vertrek ik naar Lissabon voor the Annual conference of PARE (People with Arthritis), een reumacongres voor patiΓ«nten.

Both sides of the story πŸ“–

Tijdens de rit naar het station is het opvallend stiller dan anders. Ik ben volop met mijn gedachten al in Lissabon. Hoe zal het deze keer zijn? Wie zal ik allemaal terug zien? De sfeer zal opnieuw machtig zijn. Ik voel het, ik weet het ☺️.
Maar ook flitsen er heel wat onzekerheden door mijn hoofd. Zal het me wel lukken? Ben ik fit genoeg? Zal mijn pijn doenbaar zijn? Zal ik me kunnen geven zoals dat ik het wil?

Alive and Kicking

Op de radio hoor ik 'Alive and kicking' van U2. Zo voel ik me nog niet echt maar het komt nog, hoop ik stilletjes. En terwijl ik wat mee 'zing' op het refrein zeg ik aan Ralph: 'Het is vooral in mijn hart dat ik 'Alive and kicking' ben hΓ© schat.' 
Waarna hij me aankijkt met van die pretoogjes. Dat zegt al genoeg haha πŸ€—.

Eééééén potje koffie

Nadat ik in Zaventem doorheen alle controles ben vind in een plaatsje in de Starbucks. So far, so good. Nu eerst genieten van een potje koffie. Het is iets dat ik altijd doe. Ook als we op reis gaan met de familie drinken we eerst allemaal samen iets in de Starbucks. Het is een vast ritueel geworden. A drink for good luck πŸ€.

Hello, is it me you are looking for?

Iets later maak ik kennis met Christel. Het is voor haar de eerste keer dat ze deelneemt aan het congres. Ik herken haar vragen en haar nieuwsgierigheid.
'Het wordt opnieuw fantastisch' zeg ik haar terwijl ik wat blijf glunderen. Ik heb het haar een paar keer gezegd, denk ik haha. Tja, ik kan het soms ook niet helpen hoor. Waar het hart van vol is haha. Ook Nele is opnieuw van de partij. Ze is toch onze rots in de branding op dit congres, als ik het zo mag zeggen 😝. Omdat ze al jaren ervaring heeft kent ze het reilen en zeilen door en door. Mitchell en Wouter vertrokken met een eerdere vlucht en zijn al ter plaatse. Ik kijk er al naar uit om ook hen te ontmoeten 🀝.

Into the great wide open ✈️

Via Facebook kan ik zien dat 'iedereen' vanuit alle hoeken uit Europa en zelfs vanuit de USA naar Lissabon vertrekt. 'Leaving for the PARE conference #pare2017'. Zalig toch πŸ˜‰. Ik voel dat vuur in mij plots groter worden. Ik kan niet wachten om iedereen terug te zien, om de nieuwe deelnemers te leren kennen en vooral om er aan te beginnen. πŸ‘

Connected 

Eens toegekomen in ons hotel in Lissabon overvalt dat speciaal gevoel me opnieuw. Ik ervaar het iedere keer. 'Hier moet ik zijn' zegt een stemmetje in mij. 
Alles valt op z'n plaats. De sfeer zit er direct in en de organisatie is zoals gewoonlijk TOP. 
Ik voel een grote verbondenheid en het doet me ontzettend deugd. We hebben elk ons verhaal, we dragen elk onze reumatische ziekte en toch zijn we zo verbonden met elkaar. Zonder woorden begrijpen we elkaar, we voelen elkaar, we steunen elkaar. We are connected!

Ice, ice baby 🍦

's Avonds gaan we al direct van start met het 'Ice Breaker event'. Het is een leuke manier om te netwerken en om kennis te maken met de deelnemers. Het is telkens een warm weerzien met innige knuffels en toffe babbels. 

Let's work πŸ™Œ

De volgende dag gaat het congres van start. Er volgen hele intensieve en leerrijke dagen. Met panel discussies, interactieve workshops en vaardigheidstrainingen. Er worden ook posters en video's voorgesteld. We 'stemmen' over bepaalde stellingen, ideeΓ«n en werkpunten.


High energy

Er heerst altijd zo'n machtige energie als we samen werken als een team. Als we telkens trachten het beste van onszelf te geven ondanks ons ziek zijn, ondanks onze 'beperkingen'. Samen veranderen we de wereld voor reumapatiΓ«nten. Ik kan moeilijk omschrijven met woorden wat het met me doet. Maar het maakt me telkens intens happy omdat ik kan bijdragen.

Still haven't found what I'm looking for

'Don't delay, connect today' luidt de naam van de campagne. Het belang van een vroege diagnose en toegang tot de juiste zorg. Tijdens deze workshop bespreken we hoe we dit meer in de aandacht kunnen brengen. Hoe kunnen we meer bewustzijn creΓ«ren? Want een vroege diagnose zorgt ervoor dat de patiΓ«nt vlugger de juiste therapie krijgt waardoor veel schade kan vermeden worden.  Deze campagne wordt gelanceerd over heel Europa.
Let's do this! Samen zijn we sterk πŸ’ͺ.

Words don't come easy 🀐

Tijdens één van de workshops voel ik de mist in mijn hoofd opstapelen.
Verdorie toch 😯. 'Niet nu, aub niet nu' smeek ik in mezelf 😞.
Maar in al mijn enthousiasme en in een impuls stel ik me dan toch kandidaat om woordvoerder te zijn van onze werkgroep. Terwijl dat ik voel dat de mist in mijn hoofd alleen maar erger wordt en de pijn helser wordt. '
'Maar Dintje toch wat heb je nu gedaan?' denk ik nog bij mezelf.
En als het aan mij is om het woord te nemen dan is het plots boem...Alle lichten uit, ik geraak niet uit mijn woorden, heb zelfs een kleine black-out. 
Het is mijn wolf die me stil maakt πŸ˜”. 

I'm sorry, so sorry

Ik voel me op dat moment zo klein, ik schaam me ontzettend. Ik wilde van alles zeggen. Met mijn hart en ziel wilde ik dat verslag uitbrengen. Maar het kwam er niet uit. Althans niet zoals ik dat wilde...
Omdat ik met dat ambetant gevoel zit, beslis ik om me te excuseren tegenover de voorzitter. Ik wil uitleggen waarom ik zo afwezig was tijdens mijn verslaggeving.
Waarop de voorzitter me met een hele geruststellende stem me zegt: 'Listen Claudine, we are all patients, we understand each other. You don't have to explain yourself. And by the way, you did a very good job.' Hoe de juiste woorden of het juiste moment wondertjes verrichten πŸ˜‡.

Woman in chains ⛓

Mijn pijn wordt steeds erger en de mist in mijn hoofd vormt een potdichte linie. Het is zo confronterend om van alles te willen doen en niet te kunnen.
Kon ik die wolf van mij maar eens naar de maan πŸš€ sturen zodat ik ook 'mijn' ding kan doen.
Er staat helaas geen AAN-UIT knop πŸ“΄ op het chronisch ziek zijn. Want geef toe als die zou bestaan dan zou die altijd op UIT staan. Ja toch? 😝 De confrontatie met mijn eigen kunnen doet me ontzettend veel pijn en het maakt me zelfs intens verdrietig.

Give peace a chance πŸ•Š

Ik heb echt alles geprobeerd om 'het' te verhelpen. Extra cortisone, extra pijnstillers, slaappillen, pijndruppels, extra gaan bijrusten enz...
Maar het is helaas tevergeefs. 
Soms is het tè sterk voor mij en dan is het beter om me er aan over te geven...in plaats van te vechten tegen iets dat ik onmogelijk kan 'winnen'. Maar die overgave is echt niet makkelijk hoor. Echt niet...

Can't stop this feeling ✨

De eerste dag is voorbij en eens ik terug op mijn kamer ben zet ik de muziekzender MTV op. Ja, je kan muziek echt wel mijn passie noemen haha. Maar muziek helpt me om mijn gedachten te verzetten. Het maakt me rustig en terwijl pept het me ook op. 'Can't stop this feeling' van Justin Timberlake. Dit liedje zal voor mij altijd iets speciaals betekenen. Want hoe slecht en hoe klein ik me ook voelde, vanbinnen, lichamelijk, mentaal...Ik heb all by myself dit liedje uit gedanst. 
VoilΓ  πŸ‘πŸ˜. En nadien heb ik gezegd: 'Dintje morgen is er nog een dag' 
Kop op! YES YOU CAN πŸ’ͺ

The sun always shines on tv πŸ“Ί

De volgende dag staat de workshop 'Media interviews' op mijn programma. Ik ben heel blij en dankbaar dat ik hieraan mag deelnemen. We kregen vóór het congres wat 'huiswerk' om ons voor te bereiden. En ik heb me er volledig ingesmeten. Misschien een beetje te véél achteraf gezien. Maar ach ja, that's me haha.

We leren tips & tricks om een interview vlot te laten verlopen. Wat mij bijblijft is dat 'minds and hearts' go together. Het is belangrijk om je boodschap de wereld in te sturen en hierbij authentiek, dicht bij jezelf te kunnen blijven. Mooi hΓ© ☺️


Forever Young

Ik blijf onder de indruk van de jongeren uit de YOUNG PARE groep http://www.youngpare.org. Het zijn één voor één leeuwen. Hun enthousiasme, hun bruisende energie en hun kracht is aanstekelijk. Nog zo jong, reuma hebben en dan dat mooi vuur in je hebben. Prachtig, te bewonderen....

Love generation

Tijdens de Best Pratice Fair worden posters en video's van verschillende patiΓ«ntenorganisaties in de vorm van een tentoonstelling gepresenteerd. Net zoals vorig jaar won het 'Dora-Dora team' (Dora Papastavrou en Dora Seitanidou) een prijs. 'Intimate relationships with RMD's' luidde hun onderzoek. Ze maakten de taboes, de stille zorgen in het hoofd van jongeren met een reumatische aandoening bespreekbaar.  Een super mooi onderzoek.

Met veel pijn in mijn hart moet ik jullie vertellen dat Dora Papastavrou twee weken na het congres door een complicatie van haar ziek zijn overleed πŸ€”. 
Het was een zware slag voor ons allemaal πŸ˜”πŸ˜”. 
Ik schrijf nog over Dora in een andere blog πŸ’–πŸ’«.

We are family πŸ‘«πŸ‘«

Weet je, ook al ben ik tijdens congressen ver weg van familie en vrienden, ook deze groep van ‘patiΓ«nt-vrienden’ van over heel de wereld, ook zij vangen je op als het moeilijk gaat, geven je zoveel steun door begripvol te zijn en moedigen je aan net als je het zo nodig hebt.
We are family too.

This burning heart of mine πŸ”₯

Ik ben ontzettend dankbaar dat ik kon deelnemen aan dit congres. 
Ook al was het met momenten bijzonder zwaar, ik heb er het beste van gemaakt.
Mensen vragen soms aan mij : 'Waarom wil je dat allemaal doen? Je bent ziek, je hebt zoveel pijn, je hebt het vaak heel moeilijk.' 
Das waar....
Maar ik voel nog steeds dat vuur in mij dat feller wil worden, 
intenser wil branden en licht wil scheppen voor anderen ✨.
Het is misschien raar verwoord...
Maar ik bedoel als ik kan meewerken aan een betere wereld voor patiΓ«nten door mijn eigen ervaring te gebruiken. Ja, moet ik meer zeggen ☺️?
Ik voel me telkens zo mentaal opgeladen, geïnspireerd, geëngageerd en intens gelukkig in ieder stukje van mijn hart en mijn ziel. Als dat niet mooi is 😍.

From Lisbon with Love πŸ’–


Lyrics πŸŽΆπŸŽ€πŸŽΈπŸ‘©‍πŸŽ€πŸ‘¨‍🎀:

It's only love - Simply Red, Wake me up before you go go - Wham, Both sides of the story - Phil Collins, Alive & kicking U2, EΓ©n potje koffie - VOF De Kunst, Hello - Lionel Richie, Into the great wide open - Tom Petty, Connected - Stereo Mc's, Ice ice baby - Vanilla Ice 🍦, Let's work - Mick Jagger, High energy - Evelyn Thomas, Still haven't found what I'm looking for - U2, Words don't come easy - F.R. David, I'm sorry, so sorry - Brenda Lee, Woman in chains - Tears for fears, Give peace a chance - John Lennon, Can stop this feeling - Justin Timberlake πŸ’–, The sun always shines on tv - AHA, Forever young - Alphaville, Love generation - Bob Sinclar, We are family - Sister Sledge, This burning heart of mine πŸ”₯ - Vandenberg

Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be like my Facebook page πŸ˜‰. Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.


donderdag 23 maart 2017

A Grateful Heart is a magnet for miracles




Weet je dat ondanks dat ik het vaak heel moeilijk heb, 
dat ik nog steeds ontzettend dankbaar ben voor vele dingen πŸ™ƒ

Waarvoor ben ik deze week dankbaar? 
Voor de steun die ik telkens krijg, voor de lieve mailtjes, de mooie foto’s 
en de soms zotte What’s app berichten. 
Voor de deugddoende knuffels πŸ€—, de steunreacties ook van onbekenden, 
aanmoedigingen die recht naar mijn hart gaan ❤️
Dat doet toch iets met een mens hoor 😘.  

Dankbaar voor de zonnestraaltjes die alles mooier kleuren buiten
voor de helende zeelucht in mijn longen, voor de mooie narcissen 🌼in ons tuintje 
en de prachtige symfonie van de vogels buiten die iedere ochtend zo hun best doen. 

Dankbaar dat ik vandaag opnieuw naar de revalidatie πŸ‹️kon, 
voor het begrijp van mijn kinΓ©sist omdat we weeral volledig van nul moeten herbeginnen. 

Dankbaar voor de kansen die ik krijg om bepaalde vormingen te volgen. 
Voor het boek πŸ““dat ik zomaar cadeau kreeg gisteren, 
met de woorden je bent een straffe madam ☺️

Dankbaar dat ik mijn opstoot heb kunnen afwenden zonder mijn cortisone fel te verhogen πŸ’ͺ en dat de slapeloze nachten weldra voorbij zullen zijn 😴
Ik ben zo blij dat ik morgen mee kan met mijn vriendinnen om iets te gaan eten. 

Dat ik ondanks alles toch iemand in nood heb kunnen helpen πŸ˜‡

Intens dankbaar als de kids met z’n tweeΓ«n komen knuffelen als ik in mijn bed lig πŸ’ž,
als Ralph me zegt: ‘Alles komt wel goed schat’. 
Zalig…

Zie je, er is altijd wel iets om dankbaar om te zijn. 
Sommigen ervaren dit niet, ik vind dit zo jammer. 
Want dankbaarheid is zo puur, nederig en krachtig. 
Vind je ook niet? Waar ben jij dankbaar om? 

Ik wens jullie allemaal een dankbaar weekend toe πŸ’–

ENJOY 

veel liefs
xxxx

Dintje

Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be or like my Facebook page πŸ˜‰.Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.

πŸ‡¬πŸ‡§πŸ‡ΊπŸ‡Έ


You know even though I'm mostly in al lot of pain and I’m often to sick to do anything πŸ€”. I still can be very thankful for many things πŸ™ƒ

For what am I grateful this week? 

For the support that I get each time, for the lovely emails, the beautiful pictures and the sometimes crazy What's App messages that I get from family and friends. 
For the caring hugs πŸ€—, the support talk even from strangers. 
It goes straight to my heart, you know ❤️
It always touches me deeply and it gives me a lot of power πŸ˜˜

I’m grateful for the rays of sunlight that colors everything so beautiful outside , thankful for the healing air of the sea that runs through my lungs, 
for the beautiful daffodils πŸŒΌ that blossomed in our garden this week, 
for the beautiful symphony each morning from the birds outside. 

Grateful that I could rejoin my rehabilitation πŸ‹️yesterday, thankful for the encouragement and understanding of my physiotherapist because we have to start completely from scratch again. 
Grateful for the opportunities I get to follow certain trainings. 
That people believe in me. 

For the book πŸ““ I received as a gift yesterday. 
Just like that, with the words ‘because you rock’ haha ☺️
Grateful that I was able to reduce my heavy flare without increasing my cortisone πŸ’ͺ and that the sleepless nights will be over soon πŸ˜΄
Grateful that I was able, in spite of everything, to help someone in need πŸ˜‡
I'm glad that I can join my friends tonight for our little diner. 

Intense happy when the kids come hugging me when I lie in my bed πŸ’ž
That comforting when Ralph says to me: 'Everything will be fine my love’. 
It creates little miracles, you know. 
I’m blessed and I’m grateful for being blessed… 

You see, there's always something to be grateful for. 
Some people do not experience this feeling of gratitude, I’m so sorry for them… 
Because gratitude is so pure, humble and so powerful. 
Don’t you think? 
What are you grateful for? 

I wish you all a lovely weekend πŸ’–ENJOY 

xxxx
Dintje


Sign up for my newsletter at www.wolfandthecity.blogspot.be or like my Facebook page πŸ˜‰.Feel free to share, sharing is caring 😊. Thanks for your support πŸ’“.